Bölüm 12

 Bir kırgın papatyayı yaşama döndürmek için sadece ona seni seviyorum demek yeterli. Papatyalardan taçlar yapayım saçlarına, seni o kadar çok seviyorum ki papatyalar doldursun her yanını.

Papatyalardan bir gelecek düşlemiştim, tıpkı onların başında geldiği gibi herkes kopardı yapraklarını. Bir an geldiğinde papatyanın son yaprağı da düşer kendi kendine. Geriye kalan ise sadece sevmiyor sözcüğü olur. 

Papatyalar dökülsün her yanına, sen geçerken yollardan. Açıyor papatyalar ben her aşık olduğumda, soluyor papatyalar sen her gittiğinde. Papatyanın kokusu kadar hayallerim, etkili ama çabucak geçen. Yetmiyor senin gidişin, bitmiyor bir türlü özlemin, papatyalar açtı ve soldular, hani gelecektin onlar tekrar açtığında?. 

Sana güllerden dolu bir çiçek buketi yapmayacağım sevgilim, güller solar ancak saçına takacağın papatyalar gülüşünle birlikte her zaman yeniden açarlar. En güzel papatyaları derleyip getirmeliyim sana. Ellerin ellerimde olmalı, gözlerim gözlerine bakmalı. Sen papatyaları koklarken ben de senin enfes kokusunu duyumsamalıyım. 

Papatya kokusu gelip geçer sevgilim, bir papatya kokusu kadardı bizim de sevgimiz. Sensiz mutlu olmanın nasıl olacağını hiç beceremiyorum? Nasıl ki baharlar papatyasız olamıyorsa, ben de sen olmadan mutlu olamamam canım sevgilim benim.

Papatyaların sevgisi gibi olmalı her şeyimiz, onlar gibi güzel ama onlar gibi de kırılgan. Senin için topladığım papatyaları hiçbir zaman sana veremedim sevgilim. Çünkü en güzelinin yüzünde olduğunu gördüm.